Прячущийся за улыбкой братства;
Брезгующий читателями газет, жертвами политической диалектики;
Произносящий «демократия» – с прищуром на этом слове;
Ненавидящий физиологию человеческих удовольствий;
Вспоминающий тех, кто жрали, пили, любились, – а через минуту им перерезали горла;
Одобряющий дансинги и гулянья как средство против общественных беспорядков;
Взывающий “О, культура! Искусство!”, а думающий об игрищах на арене;
Смертельно уставший,
Во сне или под наркозом бормочущий: “Боже, Боже”.
Себе он напоминает римлянина, в ком культ Иисуса с культом Митры смешался.
Старая вера не умерла. Порой он думает, что демоны им завладели.
Прошлое он громит, боясь: разгромит дотла – и не будет куда головы преклонить ему.
Больше всего любит карты и шахматы – чтобы играть и не раскрывать секретов.
Опираясь на сочинения Маркса, Евангелие читает он дома.
Он глядит с иронией на процессию, что выходит из взорванного костёла.
На фоне – руины города цвета конского мяса.
В пальцах держится память о фашисте, погибшем во время восстанья.
Краков, 1945 г.
2025.04.03
Оригинал (автор – Чеслав Милош):
Portret z połowy XX wieku
Ukryty za uśmiechem braterstwa,
Pogardzający czytelnikami gazet, ofiarami politycznej
/ dialektyki,
Wymawiający słowo demokracja ze zmrużeniem oka,
Nienawidzący fizjologicznych uciech ludzkości,
Pełen wspomnień o tych którzy żarli pili i spółkowali
/ a za chwilę podrzynano im gardła,
Pochwalający dancingi i zabawy w ogrodach jako sposób
/ na publiczne gniewy,
Wołający: kultura i sztuka, a myślący o igrzyskach w cyrku,
Śmiertelnie znużony,
We śnie albo w narkozie mamroczący: Boże, Boże.
Przyrównuje siebie do Rzymianina w którym kult Mitry
/ zmieszał się z kultem Jezusa.
Dawne wiary w nim nie wygasły. Czasem myśli, że jest
/ we władzy demonów.
Gromi przeszłość, bojąc się że kiedy ją zgromi, nie będzie
/ miał gdzie złożyć głowy.
Najchętniej gra w karty i szachy, żeby własnych
/ nie zdradzać tajemnic.
Rękę oparł na pismach Marksa, ale w domu czyta
/ Ewangelię.
Z ironią patrzy na procesję wychodzącą z rozbitego kościoła.
Za tło ma ruiny miasta koloru końskiego mięsa.
W palcach pamiątkę trzyma po faszyście poległym
/ w powstaniu.
Kraków, 1945