Люблю шептать слова (Lubię szeptać ci słowa)

Люблю шептать слова, что ничего не значат, –
Всего лишь тянутся они к твоей улыбке:
Уверены – сейчас раскроются иначе,
И не стыдятся, что неясны, смутны, зыбки.
Трепещут смыслы там и жаждут продолженья –
И с любопытством я смотрю на их дрожанье,
Пока ты их сама не свяжешь в предложенья,
Звучаньем голоса не дашь им содержанья.
И станут ясными, как вереска цвететье
Когда негромко скажешь их, весне навстречу…
Я их пойму, когда скользнут, исчезнут тенью
В волне певучего ручья, влюблённой речи.

2025.12.16

Оригинал (автор – Болеслав Лесьмян):

Lubię szeptać ci słowa

Lu­bię szep­tać ci sło­wa, któ­re nic nie zna­czą
Prócz tego, że się gar­ną do twe­go uśmie­chu,
Pew­ne, że się twym ustom do cna wy­tłu­ma­czą
I nie wsty­dzą się swe­go mętu i po­śpie­chu.
Bez­ład­ne się w tych sło­wach nie­cier­pli­wią wie­ści
A ja cze­kam, cie­ka­wy ich poza mną trwa­nia,
Aż je sama po­wią­żesz i uło­żysz w zda­nia,
I brzmie­niem gło­su do­dasz zna­cze­nia i tre­ści…
Sko­ro je swo­ją war­gą wy­szep­czesz ku wio­śnie
Sta­ją mi się tak ja­sne, niby roz­kwit wrzo­su
I ro­zu­miem je na­gle, gdy giną ra­do­śnie
W śpiew­nych fa­lach two­je­go, co mnie ko­cha, gło­su.